Öğretmeni yeteneğini keşfetmişti: 53 yaşındaki kadın 7 ülkede sergi açtı

Sünnetçioğlu, ilkokulda resme olan ilgisini fark eden öğretmeninin yönlendirmesiyle 9 yaşında resim sanatıyla tanıştı.

İlk çalışmasının beğenilmesiyle resme ilgisi artan Sünnetçioğlu, üniversite eğitimini de Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesinde tamamladı.

Yaşamının büyük bölümünü İstanbul'da ressamlık yaparak geçiren Sünnetçioğlu, daha sakin bir yaşam sürebilmek için 2004 yılında memleketi Babaeski'ye dönerek evini atölyeye dönüştürdü.

Bugüne kadar birçok sosyal sorumluluk projesinde yer alan Sünnetçioğlu, yurt içi ve dışında 300'e yakın karma sergi açtı.

Sünnetçioğlu, Dünya Ressamlar Günü dolayısıyla AA muhabirine yaptığı açıklamada, hayatını sanata adadığını söyledi.

İlkokulda resim yapmaya başladığını belirten Sünnetçioğlu, resim yaparken sürekli çocukluğunun aklına geldiğini anlattı.

Küçük hikayelerle bugünlere geldiğini dile getiren Sünnetçioğlu, resim yapmaya çok küçük yaşta başladığını kaydetti.

Öğretmeninin desteği ile ressamlığa yöneldiğini dile getiren Sünnetçioğlu, yaptığı eserleri yaşam haritası olarak değerlendirdiğini ifade etti.

Birçok hastane ve okul binasının duvarlarına dekorlar yaptığını belirten Sünnetçioğlu, engelli ve çocuklara yönelik birçok sosyal sorumluluk projesinde de gönüllü olarak yer aldığını aktardı.

Kazakistan, Japonya, ABD'nin de aralarında yer aldığı 7 ülkede karma sergilerde yer aldığını belirten Sünnetçioğlu, sanatseverlerden çok güzel tepkiler aldığını dile getirdi.

Bu yıl Fransa, Güney Kore ve Bulgaristan'da açılacak karma sergilerde yer alacağını aktaran Sünnetçioğlu, "Kişisel sergi projelerim var. 7 kişisel sergi açtım. Dünyadan pek çok sanatçı ile birlikte ortak bir sergi alanında bulunmak çok keyifliydi. Farklı diller, farklı düşünceler. " dedi.

Bugüne kadar bine yakın eser ürettiğini aktaran Sünnetçioğlu, eserlerinin güzel tepkiler aldığını ifade etti.

Resim yapmayı çok sevdiğini belirten Sünnetçioğlu, şunları kaydetti:

"Yaşadığım alanda bana üretmek anlamlı geldi. O yüzden ev atölye düzeneğine geçtim, böyle çok daha verim alabiliyorum. Bazen uyku tutmuyor, bazen bir iş yaparken heyecandan sabahlıyorsunuz, bırakamıyorsunuz. O yüzden o düzen içerisinde üretmek benim için çok daha keyifli.

Çok hırslı bir insan değilim. Büyük hedefler koymuyorum hayatımda. Yaşadığım şeyleri değerlendirmeyi seviyorum. Büyük planlar yapmıyorum. Ürettiğim resimleri insanlarla paylaşmak için sergiler planlıyorum. Benim öncelikli beklentim bunları üretiyor olabilmek. Resimle ressamın samimi bir ilişkisi olduğu düşünüyorum. O samimi ilişki kurulduktan sonra gerisi teferruat oluyor."