160 dolar kazanıyorlardı, yemek olmadığı için kaçtılar

Hindistan'ın tekstil ve otomotiv üretim merkezlerinde üretim yavaşlıyor. İran savaşı sırasında artan gaz fiyatları, işçiler için Hindistan'ı ekonomik bir ülke olmaktan çıkarmaya başladı. Göçmen işçilerin ülkeyi terk etmeye başlamasıyla birlikte tekstil ve otomotivde üretim yavaşlıyor. İşçilere yemek çıkarılmakta zorlanılması nedeniyle göç dalgası başladı.

Nikkei Asia 'nın haberine göre, aynı zamanda, çatışma, polivinil klorür (PVC) gibi girdilerin maliyetini de artırarak, sınırlı sermayeye sahip mikro, küçük ve orta ölçekli işletmelerin (KOBİ'ler) kar marjlarını daralıyor. Bu tür şirketler, tarımdan sonra Hindistan'ın en büyük ikinci istihdam kaynağı olup, gayri safi yurtiçi hasılanın yüzde 30'unu ve ihracatın yaklaşık yüzde 46'sını oluşturuyor.

Güney Gujarat Ticaret ve Sanayi Odası Başkan Yardımcısı Ashok Jirawala'nın belirttiğine göre, 35 binden fazla tekstil işletmesine ev sahipliği yapan "İpek Şehri" Surat'ta, Mart başından bu yana yaklaşık 1 milyon işçinin 250 bini işi bıraktı. Fabrikaların yaklaşık yüzde 30'u da üretimi azalttı.

"YEMEK VERDİK YİNE GİTTİLER"

Surat'ta küçük bir tekstil üreticisi olan Niharika Boyama ve Baskı Fabrikası'nın satın alma müdürü Lalit Jha, "Onlar için yemek ayarladık ama yine de gittiler. Her yerde gaz kıtlığı varsa, ailelerinin yanında olmayı tercih ettiklerini söylediler." dedi.

Hindistan'ın sentetik tekstil ticaretinin merkezi olan bu şehirdeki Nav-Nidhi Boyama ve Baskı Fabrikası'nın başkanı Keshav Totla için, normalde 500 olan işçi sayısının 300'den daha az sayıdakileri fabrikasında kaldı.

Bahadurgarh Ticaret ve Sanayi Odası kıdemli başkan yardımcısı Narinder Chhikara "Hindistan'ın kuzeyindeki ayakkabı üretim merkezi Bahadurgarh'da, Surat'tan bin kilometreden fazla uzakta, yaklaşık 450 bin işçinin neredeyse yüzde 40'ı işi bıraktı." dedi.

Nia.one adlı, göçmen işçilere barınma, yemek ve sağlık hizmeti sağlayan kuruluşun kurucusu Sachin Chhabra, Hindistan'daki göçmen işçiler için fabrika işinin cazip olduğunu, çünkü bu sayede daha fazla para kazanıp bir kısmını evlerine gönderebildiklerini söyledi.

Chhabra, ayda yaklaşık 15 bin ile 20 bin rupi (160 dolar) kazanan bir işçinin yaklaşık 8 bin rupi biriktirebileceğini, ancak doğalgaz kıtlığının bu miktarı azalttığını söyledi. Chhabra "Eğer 8 bin rupi biriktiremezlerse, ailelerinden uzakta olmak istemezler çünkü tüm ekonomik amaç ortadan kalkar." ifadesini kullandı.

ŞİRKETLER İÇİN ZOR GÜNLER BAŞLAYABİLİR

Bu göç, göçmen iş gücüne bağımlı olan, düşük kar marjlarıyla ve sınırlı işletme sermayesiyle faaliyet gösteren KOBİ'ler arasında daha geniş bir kırılganlığı ortaya koyuyor. Ayrıca, girdi malzemelerini spot piyasalardan anlık alımlarla temin ettikleri için, fiyatlar yükseldiğinde ve kıtlıklar arttığında savunmasız kalıyorlar.

Nia.one'ın verilerine göre, işgücü sıkıntısı otomobil üreticileri gibi daha büyük işletmelerde de hissediliyor. Nia.one, güneydeki önemli otomobil üretim merkezleri olan Chennai ve Bengaluru'daki şirketlerle de çalışıyor. Bu merkezler, Hyundai, TVS Motor ve Nissan gibi oyuncuların fabrikalarına ev sahipliği yapıyor.
 

Chhabra, "Şu anda bu merkezlerde çok büyük bir işgücü ihtiyacı var. Bu da bana göçün ya tamamen durduğunu ya da işçilerin geri döndüğünü gösteriyor" dedi ve işgücü açığının yaklaşık 100 bin işçi civarında olabileceğini sözlerine ekledi.