Fransız bilimadamları, Brezilyalı yıldız Roberto Carlos'un 1997 yılında attığı golün rastlantı olmadığını açıkladı.

Bilimadamları, topun kaleye giderken aldığı yolu inceledi ve bu durumu tanımlayan bir denklem geliştirdi. Bilimadamlarına göre, topa yeterince hızlı, uygun falsoyla ve en önemlisi kaleye uygun uzaklıktayken vurulursa golün bir benzeri daha atılabilir.

Roberto Carlos, muhteşem golünü 1998'deki Fransa Dünya Kupası öncesinde Fransa'da yapılan bir dostluk maçında atmıştı. Çoğu futbol yorumcusu, golün 'fizik kurallarını alt üst ettiğini' söylemişti.

Çalışmayı yürüten ekibin başkanı Paris'teki Ecole Polytechnique'ten Cristophe Clanet 'Topun dönüş yaparken aldığı yolun, helezon şeklinde olduğunu gösterdik' dedi. Clanet, topun ilerledikçe kavis alarak gittiği yolu da, 'salyangoz benzeri' diye tanımladı.

EN ÖNEMLİSİ KALEYE UZAKLIKTI
Roberto Carlos topa vurduğunda kaleye 35 metrelik bir mesafede olması, topun helozonik şekildeki gidişini mümkün kıldı. Yani, fizik kurallarını alt üst ettiği söylenen golde top helenozik bir şekilde giderken doğal bir kavis almıştı.

Clanet ve ekip arkadaşı David Qurere, Carlos'un golüyle ilgili buluşu yaparken aslında mermilerin gidiş yolları üzerinde çalışıyordu. Roberto Carlos'un golünü de, 'problemi basitleştirmek için' suyun içindeki plastik toplar vasıtasıyla incelediler.

Bilimadamları bu şekilde, havadaki sürtünme ve yer çekiminin etkilerini devre dışı bırakmış oldu. Böylece topun hiçbir etki altında kalmadan izlediği helezonik yolu inceleme imkânı buldular.

Clanet, 'Gerçek bir futbol sahasında topun bu ideal helezonik hareketi izlediğini görürüz. Ama yer çekimi etkili olacaktır. Fakat Carlos gibi topa yeterince sert vurursanız, yerçekiminin etkilerini azaltabilirsiniz' diye konuştu.

Bilimadamlarına göre bu müthiş vuruştaki en önemli etken topun kaleye uzaklığıydı. Claret'e göre, mesafe daha kısa olsaydı kavisin sadece ilk kısmı görülebilirdi. Ancak Carlos'un vurduğu mesafeden top kavis hareketini tamamlayabildi.