NTV

O başkaydı...

Ntvspor

Spor

Fenerbahçe tarihinin kuşkusuz en ünlü ve kariyerli futbolcusu Roberto Carlos Sheriff maçıyla Türkiye'ye veda etti... Peki Carlos giderken neler bıraktı?

1988'de mevkisinin gelmiş geçmiş en büyük isimlerinden biri Alman Tony Schumacher, 1996'da Nijerya'nın yetiştirdiği en yetenekli isimlerden Jay Jay Okocha, 2000'de en güzel asistlerin ve spektaküler gollerin Hırvat kralı Milan Rapaiç... Ve sonrası; 2002'de Ariel Ortega, 2003'te Pierre Van Hooijdonk, 2005'te Stefan Appiah ve Nicolas anelka, 2006'da Mateja Kezman...

İlişkili Haberler


Ama Fenerbahçe en çok Brezilyalıları sevdi... Kulüp tarihinin en uzun süre görev yapan teknik adamlarından Didi ile başlayan sonrasında dünyanın dört bir yanında başarılara imza atan Carlos Alberto Parreira'ya kadar gelen Brezilyalı teknik adam seçimlerinde zirve noktası ise "futbol ülkesinin" altın çocuğu Zico oldu. Ve tabii ki şu an takımın çoğunluğunu oluşturan Brezilyalılar...

Ancak şu ana kadar saydığımız isimlerin en üstünde hep bambaşka biri olacak! 2002 ve 2003'te UEFA yılın takımı seçimlerine adını 2 kez "en iyi sol bek" olarak yazdıran, futbol hayatını hep bir istikrar abidesi olarak sürdüren; frikik, çalım, soğukkanlılık, tecrübe deyince akla gelen ilk oyunculardan... Yani Uzakdoğu'dan Afrika'ya, Kuzey Amerika'dan Orta Doğu'ya bilinen adıyla Roberto Carlos...

1997'de Barthez'i avladığı o müthiş frikik golünden sonra, ondan hep bu şıklıkta goller beklediler. Real Madrid'de zaman zaman böyle gollere imzasını atmadı değil. Ancak hiçbiri Fransa'ya atılan golün üstüne geçemedi. Brezilya milli takımının efsane kadrosuna da altın harflerle geçen Roberto Carlos milli takıma da yine bir Fransa maçıyla veda etmişti.

Sarı lacivertli formayı terlettiği ilk maç ise Lucescu'nun Shaktar Donetsk'iyle oynanan hazırlık karşılaşmasıydı. Son maçı da Avrupa ligi'nin gruplardaki son maçı Sherrif Tiraspol…

Gelişi sansasyonel olsa da Fenerbahçe, medya tarafından, yaşını başını almış bir oyuncuyu transfer etmekle de eleştirildi... Yani beklentiler Carlos'un başarılarla dolu ömrünün 34 yılından daha büyüktü. Ancak sabır konusunda her zaman cömert olmayan sarı-lacivertli taraftar, onun performansına ses çıkarmadı. Zaten kaptan Ümit Özat'ın ardından o mevkiiye de ancak böyle bir isim gelebilirdi.

Belki Fransa'ya attığı gol gibisini göremediler ama, direkten dönenleri, kendi topuna koştuğu anları, mücadelesini, artistik çalımlarını alkışladılar, attığı gollere yaptığı asistlere yengeç dansıyla eşlik ettiler.

Saraçoğlu tribünlerinin 3 numarası, rakiplerinin formasını istediği en popüler oyuncu.

İşte Türk futbolundan böyle "kocaman" bir yıldız geçti... Sao paololu futbol sanatçısı Roberto Carlos Da Silva Rocha… Yani futbolun gülen yüzü…