Başak Kutlu Atay- Doula
doum.com


Ahhh ahhhh şimdiki aklım olsaydı...

Doğumdan sonra kırk günün hakkını tam olarak verirdim. Bebeğimle kendimi sokağa atmak için hiç acele etmez, 40 günü yumoş yumoş yatakta geçirirdim. Ne doğumdan sonra hastanede ne de 40 gün boyunca evde hiç ziyaretçi kabul etmezdim. İkinciyi uzakta doğuracağım gibi görünüyor. Böylece sanırım bunu daha kolay yapabileceğim!

Şunu bunu aldım çok işime yaradı, bunu şunu aldım bir tek evde yer kapladı.

Çeşit çeşit wrap, sling, Ergobaby. Hepsini tepe tepe kullandım, ikinci bebeğime de sakladım.
Önceden göğüs pompası aldığıma pişmanım. Bir sürü para verdim ve sonunda benim ihtiyacımı karşılamadı. Pompaya ihtiyacınız olup olmadığını, hangisinin size daha uygun olacağını önceden bilmek bence çok zor. Eğer gerekirse doğumdan sonra almak ise çok kolay.

''kötü anne anı'': ah dedim bunu da yaptım ya ne kötü anneyim!
Çevre baskısıyla birşeyler yapıp, içgüdülerimi dinlemediğim zamanlar. Mesela üşümediğini bildiğim çocuğumun üzerini çevre baskısıyla örtüp kanter içinde uyandığında.
Yemek istemeyen çocuğuma ısrar edilmesine izin verdiğimde. Bu anlar pek azdır ama beni fena vurmuştur.

Çocuğum yokken çocuklu ailelera bakar şuna gıcık olurdum. Çocuğum olunca gıcık olduğuma pişman oldum.

Bakıcısıyla tatile gidenler! Hala da hiç yapmadım. Tane'yle gitmediğimiz yer kalmadı. Ama şimdi 2 yaşında ve büyüdükçe bu fikir bana artık hiç de uzak gelmiyor.

Kararsızım... Acaba şöyle mi yapsam yoksa böyle mi ?
Ooof of, okul yaşına gelince ne yapacağız? Bize göre hiçbir yer yok.