Keşfedilen fosillerin ait olduğu leylek türü muhtemelen uçamıyordu ve Homo florensiensis olarak bilinen ve kısa boyu nedeniyle ‘hobit’ takma adı verilmiş insanımsı türüyle aynı adada yaşamıştı.

Fosilin parçaları, adalarda bulunan kuş fosilleri üzerine uzmanlaşmış bir paleontolog olan, Smithsonian Ulusal Doğa Tarihi Müzesi’nden Dr. Hanneke Meijer ve Jakarta Ulusal Arkeoloji Merkezi’nden çalışma arkadaşı Rokus Due tarafından bulunmuş. Dev leyleğin fosilleri, H. florensis’in 2004 yılında keşfedildiği Liang Bua mağarasındaki 20 ila 50 bin yıllık çökeltiler arasında bulunmuş.

Dr. Meijer, fosillerin mağara boyunca yayılan çökeltiler arasında dağılmış olduğunu ve bunun ada ekosistemindeki bir kuşun vücut kütlesindeki artışla birlikte uçuş kaybını da içine alan evrimsel yolculuğunu incelemek için eşsiz bir fırsat olduğunu söylüyor. Keşifler sırasında sıçan ve kertenkelelere ait başka dev fosil örneklerine de rastlanmış. Buna karşılık ada, hobit insanımsılarla birlikte cüce fillere de ev sahipliği yapmış.

Leptoptilos robustus bilimsel ismi verilen dev leylek yaklaşık 1.8 metre uzunluğunda ve 16 kg ağırlığındaydı. Besinleri arasında küçük memeliler , diğer kuşlar, kurbağalar ve balıkların yanında muhtemelen adadaki 1 metrelik hobitler de bulunuyordu. Aynı aileye ait günümüz leylekleri leşler üzerinde besleniyorlar. Adanın besin zincirinin tepesinde oturan bu avcısının et için avlanırken dev sıçanlarla neredeyse aynı boyda olan hobitleri de mideye indiriyor olması büyük ihtimal dahilinde.

Meijer’e göre fosil canlı uçamamasına karşın, bu adaya uçarak gelen ve yerleşen bir diğer türden köken alıyor. Dev leylek, hobit ve cüce fil fosillerinin tamamının bir volkanik kül tabakası altında yer alan çökeltilerde bulunması, bu türlerin şiddetli bir volkanik aktivite sonucu ortadan kalmış olabileceğine işaret ediyor.

Özgün makaleye ulaşmak için tıklayın.