Pınar Şimşek- anneysen.com


Ahhh ahhhh şimdiki aklım olsaydı...
Katı gıdaya geçişte ve oğluma gıdaları "çok çok" yedirmekte bu kadar ısrarcı olmazdım. Karşılıklı inatlaştığımız için yemek yedirmek her zaman benim için bir mücadele oldu. Şimdiki aklım olsa, sadece sağlıklı alternatifler sunar ve kendisinin seçmesine izin verirdim. Zorla yemek yedirmeye çalışmazdım.


Şunu bunu aldım çok işime yaradı, bunu şunu aldım bir tek evde yer kapladı.
Bebek sırt çantasını hem oğlumda hem kızımda tepe tepe kullandım. Her türlü ihtiyacımı çözen bir çanta oldu. Hatta çocuklarım 3-4 yaşına gelene kadar da kullanmaya devam ettim. Ayaklı bebek küveti kapladığı yer itibari ile çok gereksiz bir şeymiş. Bunun yerine bebeklerim küçükken minik bir küvette, biraz büyüdüklerinde ise kucakta yıkamak çok daha pratik olurdu.


''kötü anne anı'': ah dedim bunu da yaptım ya ne kötü anneyim!
Herkesin annesi okuldan almaya geldi anne, sen neden gelmedin? dedikleri an!

Çocuğum yokken çocuklu ailelera bakar şuna gıcık olurdum. Çocuğum
olunca gıcık olduğuma pişman oldum.
Bütün programlarını, hayatlarını çocukları etrafında kurgulayan aileler! Şimdi ben de eşim de bunu yapıyoruz. Herhalde daha uzun süreler de yapmaya devam edeceğiz.

Kararsızım... Acaba şöyle mi yapsam yoksa böyle mi ?
Tam da şimdi yaz tatilindeyken, acaba yaz okuluna versem mi, yoksa vermesem mi? Evde boş vakit mi geçirseler, her anları programlı, dolu mu geçse...