Kısa, ama anlamı derin yorumlar!

Siz kalkıp bir balığı…Ağaca tırmanma yeteneğine göre yargılarsanız…Tüm hayatını aptal olduğuna inanarak geçirir!

ntv.com.tr 07.12.2019 - 15:06 |

Çocuktum, anneme…

“Ağaca çıkacağım, yardım et” dedim…

Annem…

“Başkasının çıkardığı yerden inemezsin…

Düşersin!” dedi...

Bu sözü hiç unutmam…

Ne kadar doğru olduğunu…

Büyüyünce anladım!

***

Sağlık Bakanlığı verilerine göre…

10-14 yaş grubunda…

Erkeklerin yüzde 20’si…

Kız öğrencilerin ise yüzde 19’u…

Fazla kilolu!

Anlaşılan…

Bedenlerimiz kilo aldı…

Beyinlerimiz zayıfladı!

***

Benim çocuk 2’nci sınıfa gidiyordu…

Ders esnasında…

Sınıfta bir kelebek uçuyormuş….

Çocuk kelebeğe bakıyor…

Öğretmen geliyor…

Kelebeği yakalıyor…

Avucunda sıkarak öldürüyor ve çöpe atıyor…

“Beni dinle, ona bakma diyor!”

Öğretmen…

Sadece o kelebeği değil…

Aslında…

Çocuğu da öldürüyor!

***

Arkadaşım…

“Bana 50 üçgen, 50 alan sorusu gönderir misin…

Çok meşgulüm, uğraşamayacağım” dedi...

“Neden istiyorsun” dediğimde…

Bunun…

Öğretmen tarafından verilen bir ceza ödevi olduğunu öğrendim...

Aslında bu ceza…

Çocuğa değil, ailesine veriliyor!

***

İlkokula başladıklarında…

Çocukların hepsinde empati de…

Duygusal zeka da…

Takım çalışmasına yatkınlık da var…

Süreç içerisinde…

Bunlar yavaş yavaş köreltiliyor…

Herkesin kendi başına mücadele ettiği yeni bir dünya tanımlanıyor çocuğa…

En iyi yarış atı olması gerektiği anlatılıyor...

Bunun için…

Çok fazla sayıda soru çözmesi…

Özel ders alması gerektiği söyleniyor…

***

Siz kalkıp bir balığı…

Ağaca tırmanma yeteneğine göre yargılarsanız…

Tüm hayatını aptal olduğuna inanarak geçirir!

Günümüz eğitim sistemi…

Sadece balığı ağaca tırmanmaya zorlamakla kalmıyor…

Ayrıca balığın aşağıya inmesini istiyor…

Üstüne de onlarca kilometre koşturuyorlar…

Kendisini kavanozdaki balık gibi hisseden…

Ne kadar çok öğrencinin olduğunun farkında mısınız?

Sınıfta akıntıya karşı yüzmeye çalışıp…

Yeteneklerini hiç keşfedemeyerek…

Yetersiz olduklarını düşünen ve faydasız olduklarına inanan…

***

Ölüm…

İnsanın en çok korktuğu şey değildir!

Hayatın sonuna geldiğinde…

Sahici bir yaşamının olmadığını farketmektir…

Bir hastanede yapılan araştırmada…

Ölüm döşeğindeki yüz yaşlı insana…

Hayatlarının…

‘En büyük pişmanlığı’ soruldu…

Hemen hemen hepsi…

Yaptıklarından değil…

Yapamadıklarından pişman olduğunu söyledi!

Almadıkları riskleri…

Peşine düşmedikleri hayalleri…

Hepsi…

Oldukları yerde duruyordu…

Şimdi…

Size soruyorum…

Son sözleriniz…

“Keşke” mi olmalı…

***

Hayalin ne?

İçindeki kıvılcımı…

‘İster’ gibi yapamazsın…

Onu tüm kalbinle istemelisin…

Çabalaman gerekecek mi?

Çabalayacaksın…

Başka yolu yok!

Çok kez tökezleyeceksin…

Ama olsun…

Şunu unutma…

‘Pürüzsüz dağ’ diye…

Bir şey yoktur!

Eğer zirveye çıkmak istiyorsan…

Keskin sırtları aşmak zorundasın…

Bazı zamanlar stres yapacaksın…

Depresif olacaksın…

Ama devam edeceksin…

Mücadele ve kararlılık…

Bu işin olmazsa olmazı!

Evrenin kuralı böyle…

Bu herkes için geçerli…

***

Eğitime hep bir ‘rol’ belirledik…

Bir ‘anlam’ yükledik!

Eğitim…

Hep bir ideolojiye hizmet etti!

İdeolojiler değiştikçe…

Eğitim de değişti…

Ama kalitesizlik değişmedi!

Kalitesiz eğitim…

Baki kalan bu kubbede…

Bir hoş sada imiş…

YAZARA AİT DİĞER MAKALELER