Yaratıcılığı öğüten sistem…

Freud, şöyle der: “Gerçekleştirmesi çok hayati ve güç olan üç meslek vardır; anne-baba olmak, psikolojik danışman olmak, öğretmen olmak.” Gelelim, Freud’un neden böyle dediğine...

ntv.com.tr 31.01.2020 - 07:13 |

Çünkü…

Üçü de…

Bir insanın gelişmesine…

Biçimlenmesine…

Kendini gerçekleştirmesine ve yaratıcılığına…

Doğrudan etki ediyor da…

Ondan!

***

Gillian…

Hiçbir dersi oturarak dinleyemiyor…

Sürekli hareket halinde…

Hiperaktif ve dikkatsiz…

Konsantrasyon sıfır!

Hatta yok!

***

Okul idaresi ve öğretmenler…

Durumdan son derece şikayetçi…

En sonunda…

“Sizin çocukta bir gariplik var. Alın onu bir doktora götürün” diyorlar…

 ***
Anne…

Çocuğu bir psikoloğa götürüyor…

Doktor…

Görüşmeye anneyle kızı birlikte alıyor...

Anne…

Derdini anlatıyor...

Doktor kıza dönüp…

“Biz şimdi annenle özel konuşacağız. Sen lütfen burada biraz bekle” diyor.

Doktor…

Odadan çıkmadan önce…

Çocuk sıkılmasın diye radyoyu açıyor…

***

Anne ile görüşen doktor…

Çocuğu çağırmak için geri döndüğünde…

Odanın kapısındaki pencereden…

Kızı dans ederken görüyor...

Kız öyle bir dans ediyor ki…

Kendinden geçmiş!

Konsantrasyon tavan yapmış…

Dikkat deseniz…

Pür!

***

Doktor…

Kızı izlemekten…

Kapıyı açıp da…

İçeri giremiyor!

Anneyi de içağırıyor…

Sonra…

Anneye dönüp…

“Kızınız hasta değil. Kızınız doğuştan dansçı. Onu derhal bir dans okuluna götürün!” diyor…

***
Anne…

Kızını bir dans okuluna yazdırır…

Kız…

Okuldan içeri girip…

Etrafta dans eden diğer çocukları görünce…

Annesine döner ve şöyle der:

“Anne, buradaki herkes benim gibi. Burada herkes kendini benim gibi dans ederek ifade ediyor…”

***
Gillian…

Dans okuluna başlar…

Kısa zamanda çok büyük mesafe alır…

Bugün…

Broadway’de oynayan ‘CATS’ ve ‘Phantom of Opera’ eserleri…

Ona ait..

Oyunların koreografileri…

Gillian tarafından tasarlanmış!

***

Kızın adı…

Gillian Lynne…

1930’larda yaşanmış gerçek bir olayı okudunuz...

***

Eğitimde yaratıcılığın…

Yaratıcı becerilerin geliştirilmesinin…

Önemi konusunda…

Günümüz eğitimcileri hemfikir...

Ancak…

Eğitim sistemlerinin…

Gerçekten bu amaca hizmet edip etmediği ise…

Uzun süredir…

Tartışılan bir konu!

***

“Günümüz çocukları…

2065 yılında emekli olacak…

Çocukları o tahmin edilemez geleceğe…

En iyi şekilde taşımak…

Eğitimcilerin sorumluluğunda!

Oysa…

5 yıl sonra bile…

Ne olacağına dair…

Kesin bir bilgimiz yok!”

***

Bu güzel sözler…

Eğitimci…

Sir Ken Robinson’a ait…

***

Robinson’a göre…

İnsan yaratıcılığının boyutları…

Tahmin edilemeyecek büyüklükte!

Tüm çocuklar…

Olağanüstü yeteneklere sahip olarak doğuyor…

Ancak…

Bu yetenekleri ve yaratıcı kapasiteleri…

Eğitim sistemi içerisinde öğütülerek yok ediliyor!

***

Robinson…

Çocuklardaki yaratıcı kapasitenin büyüklüğünü…

“Hata yapmaktan korkmama” ile açıklıyor...

Hata yapmaktan korkmamakla…

Yaratıcı olmak…

Elbette aynı anlama gelmiyor…

Ancak...

Yine de aralarında sıkı bir bağ var!

Robinson…

Bu ilişkiyi…

“Hata yapmaya hazır değilsen, orijinal bir şey ortaya koyamazsın!”

Sözleriyle açıklıyor…

***

Peki, ne oluyor da…

Olağanüstü yeteneklere sahip olan bu çocuklar…

Daha sonra…

Sıradan ve hatta…

İşlevsiz yetişkinlere dönüşüyor?

***

Robinson’a göre bu sorunun cevabı…

‘Hata’lara bağlı eğitim sistemlerinde yatıyor!

Öğrencilerin…

Yapabildiklerinden çok…

Yapamadıklarına odaklanan ve hata yapmayı kabul edilemez gören bu sistem…

Elbette ki…

Hata yapmaktan çok korkan…

Bir şeyi yanlış yapmaktansa…

Hiçbir şey yapmamayı tercih eden insanlar bütünü yaratıyor!

***

Potansiyelleri engellenmiş…

Hep doğru olma baskısı içindeki kişiler…

Elbette…

Yaratıcı ürünler ortaya koyamıyor! 

Bu durumda eğitim…

Büyük potansiyelleri olan küçük çocukları…

Küçük dünyalarında hata yapmadan yaşayan…

Tekdüze yetişkinlere dönüştürüyor!

***

Sir Robinson…

Dünyadaki tüm eğitim sistemlerinin…

Aynı hiyerarşiye sahip olduğunu belirtiyor...

Matematik ve dilin en üstte…

Bunu…

İnsani bilimlerin ikinci sırada takip ettiği…

Sanatın en alt basamakta olduğu bir sistem...

DEVAM EDECEK…

YAZARA AİT DİĞER MAKALELER