İlk başta kimse ciddiye almadı, sonra herkesi haksız çıkardı. Şimdi 80 ton üretim yapıyor

Ulupınar Deresi'nin su kaynağını değerlendirerek üretime başlayan Taş, ilk yıllarda çevresindekilerin şaşkınlıkla karşıladığı girişimini zamanla bölgenin önemli geçim kaynaklarından biri haline dönüştürdü.

Yumurtadan satış aşamasına kadar tüm üretim sürecini kendi tesislerinde yürüten Taş, ürettikleri alabalıkları Antalya'daki balıkçılara, otellere, pansiyonlara ve restoranlara vermeye başladı.

Balık üreticisi Fevzi Taş, bölgede balık tüketiminin yaygınlaşmasıyla restoran sayısının da arttığını, Ulupınar'ın zamanla önemli bir gastronomi ve mesire noktası haline geldiğini anlattı.

Üretime 1990 yılında 20 ton kapasiteyle başladığını ve yatırımlarını zaman içinde büyüttüğünü belirten Taş, "1990 yılında ilk önce 20 ton kapasiteli olarak yaptım. 1992'de tonaj artırımında bulundum, 50 tona çıktı. 2008'de tekrar tonaj artırımında bulundum. 80 tona çıktı." dedi.

Tesislerinde yalnızca alabalık ürettiklerini bildiren Taş, "Balıktan yumurta, yumurtadan balık çıkarıyoruz. Yani sıfırdan satış anına kadar hepsi elimizden geçiyor. Biz yetiştiriyoruz." diye konuştu.

Ulupınar'ı tercih etmesindeki en önemli etkenlerin su kaynağına yakınlık ve pazara ulaşım kolaylığı olduğunu anlatan Taş, Kemer, Tekirova ve çevredeki turizm tesislerine yakınlığın yatırım kararında etkili olduğunu kaydetti.

Taş, ilk yıllarda yatırım kararının çevresindekiler tarafından yadırgandığını söyledi.

Üretime başladıktan sonra bakış açısının değiştiğine işaret eden Taş, şu ifadeleri kullandı:

“Önceleri 'Ne yapıyor bu adam? Ya parası çok ya aklı yok' diyenler oldu. Sonra havuzları yapıp bitirince 'Aklı varmış' dediler. İlk zamanlar Antalya'daki balıkçılara günlük yaklaşık 2 bin balık veriyordum. Daha sonra doğrudan otellere satış yaptım ancak ödeme sorunları nedeniyle satış ağında değişikliğe gitmek zorunda kaldım. 1990'lı yılların başında alabalık bölgede yaygın tüketilmiyordu. Zamanla talep arttı, bazı dönemler talebi karşılayamadık.”