Psikolog Nilüfer Devecigil’in “ Çocuklarda Özgüven” konulu seminerinde, çocuklarınıza duygularınızı, o anda ne hissettiğinizi söyleyin demesinden sonra kendime baktım, sevgimi söylediğim kadar diğer duygularımı söylemediğimi fark ettim ben de. Nilüfer Hanım seminerde kendisinden örnek verdi, bir uzman olarak her ne kadar ne yapmasını gerektiğini bilse de, kendi kızına duygularını anlatmadığını fark ettiğini söyledi.

Bugün ise bu konuyu bir arkadaş sohbetinde konuşurken kendi ailemin bana ne kadar geç yaşımda “seni seviyorum” dediğini fark ettim. Biz büyürken annemin bol bol kucaklamaları, sarılmaları, öpücükleri, koklamaları yanında bizim için tüm yaptığı fedakarlıkların da sevgisini gösterdiğini biliyorduk, bizi çok sevdiğini biliyorduk kardeşimle. Ama bize “seni seviyorum” dediğini çok nadir hatırlarım. Sonra sonra, ben üniversiteye geldiğimde ve kocama aşık olduğumda, aileye olan sevginin gösterilmesinin karşılıklı söylenmesinin güzellğini onda gördükten sonra , ben de anneme söylemeye başladım, doğal bir akışla o da bize…

O dönemden sonra hiç düşmedi ağzımızdan, hele ki araya gurbet girince ve de anne olunca. Biz yine şanslı nesiliz bence, söylenmese de sevginin gösterildiği nesiliz. Oysa bizim anne babalarımızın döneminde, özelikle erkeklerin çocuklarına sevgilerini söylemelerini geçtim göstermeleri (sarılmaları, kucaklamaları, öpmeleri..) bile hep kısıtlıymış. (tabi ki istisnalar vardır ama genel olarak böyle olduğunu düşünüyorum)

Bizim toplumumuza has bir durum mu yoksa dünyada da böyle miydi toplum bilimcilere sormak lazım ama bu durumun, bu geçmişin izlerini hala üzerinde taşıyan bir nesiliz. Duygularını karşındakine anlatmada, göstermede çekingen, “ben anlatmayayım ama o anlasın”, “bu hareketimden de böyle bir anlam çıkarsın” beklentisinde ...

Seminerde Nilüfer hanım’ın dediği, kendi çocukluğunuza, içinizdeki çocuğa dönün lafı, işte beni böyle getirip götürüyor günlerdir.

Siz ne zaman seni seviyorum demeyi öğrendiniz?

Çocuğunuza ilk ne zaman dediniz? Ne sıklıkta diyorsunuz?

Sevdiklerinize ??

Ben babaannemi çok severdim, bugün bunları düşünürken onun bana, benim de ona hiç sevdiğimizi söylemediğimizi fark ettim. O da beni çok seviyordu. Biliyordum, ben onun 2. Favori torunuydum. Biraz geç de olsa, babaanneciğim seni çok seviyorum.