Perihan Gürer- uykusuzanneler.com


Ahhh ahhhh şimdiki aklım olsaydı...
Uyku eğitimini çok daha erken verirdim, eğitimden kastım kendi yatağını tanıması, orda da yatmaya alışması konusudur. Ben çok geç onu kendi yatağına götürdüm, o yüzden aslında çocuğu kendi ellerimle alıştırdığım şeyden vazgeçirmem çok zamanımı aldı ve hala da zaman zaman sıkıntı yaşıyorum. Onunla yatmayı çok sevsem de çok rahatsız olduğum, deliksiz uykuya çok ihtiyacım olan günlerde sinirli ve tahammülsüz oluyorum. Oysa buna baştan alışabilecek ve hiç sorun yaşayamacak, uyku sorunu olmayan bir bebeğim var(dı). Kendim ettim kendim buldum.


Şunu bunu aldım çok işime yaradı, bunu şunu aldım bir tek evde yer kapladı.
Sling çok işime yaradı, doğar doğmaz almadığım için çok pişmanım, 6.aydan sonra kullanmaya başladım ve çok rahat ettim. Beşik ve park yatak pek işimize yaramadı, boşuna yer kapladı. Ama titreşimli ana kucağı ve sallanan ana kucakları 9 aya kadar kurtarıcımız oldu.

''kötü anne anı'': ah dedim bunu da yaptım ya ne kötü anneyim!
Başkasına sinirlenip kızıma da tahammülsüz kaldığım, sesimi yükselttiğim zamanlar, en vicdan azabı duyduğum anlar.

Çocuğum yokken çocuklu ailelera bakar şuna gıcık olurdum.
Çocuğun bir dediğini iki etmeyen, mızırdanmasın diye her şeyi yapan, şımarık olmasına müsade eden ailelere gıcık olurum, hala da olurum.

Kararsızım... Acaba şöyle mi yapsam yoksa böyle mi?
Şu anda kararsız olduğum bir konu bulamadım